Bir peri maşalı

Bu yazıyı sadece kendim okuyayim diye yaziyorum, belki bir de “git oku” diyecegim insanlar okusun diye. o yuzden sen okuma, okursan da fikirlerini kabaca paylasma

Böyle yazmayalı çok oldu, yazmalıyım artık. dijitali de ilk olacak. Yazıp çöpe atmaya alışkındım, bu kalsın. En azından bir süre.

Şifreli şufralı 3 – 5 paragraf/sayfa/saat yazayım. Heyecanlandım bir de. İlkokul çocuğu gibi kısa cümleler. Halka açık ya hani, o açıdan.

A bir de emacs ile böyle yazmak da varmış. Hic sicak degil. Solda sağda <p>’ler. Yo, yo, devrik cümleler, saçma tümceler değil; tam olarak anlamsız kelimeleri ardarda eklemek. ah! smiley koyardım elimde kalem olsa. ama dik similey, yatık değil. Bildiğin, göz yukarıda, ağız aşağıda. Anlamadın mı. söyle: dik smiley -> |^_^| yatığı da bildiğin smiley işte -> . Tabi ya nasıl unuttum, yatık smiley bu dijital ortamda resim oluyor. Açık açık yazayım: noktali virgül ardında parantez kapat.

Neyse,

Yavaş yavaş cümlelerimi uzatırsam kendim icin biraz daha iyi olacak cunku zor oluyor bu devirde kisa cumleler kurmak. Hos, cumleleri uzattikca da icini doldurmak –beni– biraz zorluyor.

Halka açık biryerlere yazi koyunca kotu yazabilmeme olasiligimi aciklayasim geldi. Ebedi eserlerle pek vakit gecirmiyorum, o yuzden edebi kelimesinin dahi dogru yazilisini bile bilmeden bu metin ile saygisizlik ediyorum insanlara. Sukur ki konum saygi degil, hatta sevgi bile degil. Bulacagim elbet yolda, eger ki bos konusmayi kesebilirsem.

Bu kulvardaki acaba hallerim cok nadir geliyor basima. Acaba soyle mi, acaba ne demek istiyor, acaba ben miyim sorularim nadiren olusuyor. En son 1 seneden fazla oldu galiba. Aman, detaylar iste. Yine o hale girdim, ama bu sefer kontorluyum. Ah! yine o ebedi, aman edebi dertler. kontor degil! kontrol. Biraz daha neyin ne oldugunu bilmek kulaga hos geliyor. Ah tabi, haliyle daha cesaretliyim.

Birazdan kaybolacagim bu harfler arasinda o yuzden hemen punch linea gelmeliyim. Kontrolum konusunda az once supheye dustum. Az once dedigim 1 hafta once, ya da belki 3 gun, kimbilir belki de dun. Evet dun. En son profilini animsiyorum, kolumu masaya koyup izledigimi. Herhalde 3 saniye izledim. O an televizyonun sesi kisildi, etraftaki insanlar sustu, tam bir film sahnesi gibiydi. Ve silkinip kendime geldim. o kadar uzun 3 saniyeydi ki… Burnu bir de. o Başka bir hikaye. Neyse, yazdim, saklayacagim bunu, bu sefer cope atmadan. Cesaretliyim ya. Bak yine kisaldı cümlelerim. Evet anlatacagim sana cope attiklarimi senle ilgili olmasa da. . bu sefer gercek smiley.

Senler sanlar karisti. Kimi senler onu, kimileri de sen, okuyan yani.

Yo hayir, liseli aşik hali degil bu, hem daha cok var aska. cok filmler, konserler, los isikli ortamlar.

Aslında peri masali bu. Şimdilik başkalarinin kelimeleri tanimlasin periyi, ileride ben yeniden tanimlayacagim. Ah, bir de o sadece masallarda olan bir peri. Gercekte yok. Tozu eksik sadece.

~ yazan: canburak Temmuz 12, 2008.